Zanim przyszyła drugie skrzydło, poprosiła o stare nożyczki
Irena wyjęła z torby złożony kawałek kremowego płótna. Przynosiła go na każdą próbę. Dopiero kiedy zobaczyła plamę na pierwszym skrzydle, nabrała pewności, że odnalazła parę.
Jako dziecko sama wylała tam atrament. Z rozpaczy zaszyła plamę kawałkiem wstążki. Pani od szycia pozwoliła jej zabrać jedno skrzydło do domu do poprawki. Tego samego tygodnia rodzina musiała się przeprowadzić. Tyle zostało z jej jedynej roli.
Basia wpuściła dziewczynkę do salki i spytała, czy zechce wystąpić w starym kostiumie. Mała przymierzyła najpierw jedno skrzydło, potem drugie. – Mogę mieć plamkę z przodu? Po niej mama pozna, która to ja.
Na występie dziecko zapomniało jednego zdania. Odwróciło się do kulis, gdzie Irena bezgłośnie podpowiedziała początek. Po chwili sama śmiała się z resztą sali, bo anioł z powagą powiedział kwestię pastuszka.
Po przedstawieniu dziewczynka chciała oddać kostium. Irena poprosiła ją tylko o podpis na podszewce. Obok własnego, wyblakłego imienia doszyła drugie.
Opowiadanie fikcyjne. Ilustracja wygenerowana z pomocą AI.