W pustym teatrze metronom wystukał początek starej kołysanki
Na dnie gabloty leżał karnecik z listą pracowniczek starego teatru. Babcia Zosi przez sześć sezonów prowadziła próby dziecięcego chóru. Metronom przyniosła z domu, gdy do przedstawienia zabrakło instrumentów. Nigdy już go nie zabrała.
Osobą, która po niego przyjeżdżała, była dawna chórzystka. Chciała przekazać pamiątkę świeżo otwartej sali muzycznej. Kiedy usłyszała nazwisko Zosi, poprosiła ją o jedną rzecz. Czy pamięta kołysankę, którą śpiewała babcia?
Pamiętała pierwszą zwrotkę. Drugą znała chórzystka, a dozorca, choć twierdził, że nie śpiewa, pamiętał zakończenie. Nagranie ich trójki zabrzmiało w nowej sali przed pierwszą lekcją. Metronom, już ze sprawną sprężyną, wystukał tylko początek.
Opowiadanie fikcyjne. Ilustracja wygenerowana z pomocą AI.