Po pożarze mieszkania sąsiad przyniósł jej okopconą kopertę. To był list, którego nie zdążyła wysłać
Opowiadanie fikcyjne. Postacie i zdarzenia są wymyślone.
Aneta stała na klatce schodowej w pożyczonym płaszczu. Strażacy zakończyli już działania, ale do mieszkania nie mogła jeszcze wejść. W głowie układała listę rzeczy, których mogła nigdy nie odzyskać.
Sąsiad Roman wrócił z parteru z przezroczystą teczką. Wyjaśnił, że zebrał rzeczy wyniesione podczas akcji, żeby nikt ich nie nadepnął. Wśród nich leżała lekko okopcona koperta.
— Tylko to ocalało? — zapytała Aneta. — List do twojej siostry — odpowiedział. Na wierzchu nadal dało się odczytać adres, który kilka miesięcy wcześniej przepisywała z rodzinnego notesu.
— Miałam go wysłać jutro. — Powtarzała sobie to zdanie od niemal roku. Roman niczego nie skomentował. Podał jej teczkę, a ona odwróciła kopertę i zobaczyła własne, nierówne pismo.
W mieszkaniu ocalało więcej przedmiotów, niż sądziła w pierwszym szoku, lecz większość spraw wymagała czasu i fachowej oceny. Roman nie obiecywał, że wszystko będzie dobrze. Zaproponował herbatę i miejsce, w którym mogła spokojnie zadzwonić.
Aneta i jej siostra Eliza nie rozmawiały od kłótni po sprzedaży rodzinnego samochodu. Każda miała swoją wersję ustaleń i każda uznała, że to druga powinna odezwać się pierwsza. Z czasem sam powód zaczął ginąć pod urażoną dumą.
List nie zawierał wielkiej tajemnicy. Aneta pisała w nim, że brakuje jej zwykłych rozmów i że żałuje słów, których użyła. Nie wysłała go, bo bała się odpowiedzi. Potem także tego, że odpowiedzi nie będzie.
Na telefonie Romana wybrała numer siostry. Kiedy Eliza odebrała, Aneta powiedziała najpierw o pożarze. Zaraz potem przyznała, że chciała zadzwonić dużo wcześniej. Po drugiej stronie przez chwilę było słychać tylko oddech.
Eliza przyjechała wieczorem z torbą ubrań i zapasową ładowarką. Nie rozstrzygały na schodach dawnej kłótni. Ustaliły, gdzie Aneta spędzi noc i co trzeba zrobić następnego dnia. Na trudniejszą rozmowę też znalazł się później czas.
Koperta wyschła między kartkami grubego notesu. Aneta już jej nie wysłała. Przeczytała list siostrze tydzień później przy kuchennym stole, dodając kilka zdań, których nie odważyła się napisać za pierwszym razem.
Film i ilustracja przygotowane z pomocą AI.