Pies listonoszki zatrzymał się przy czerwonej skrytce. Ktoś wciąż pamiętał jego zwyczaj
– Chciałem się dowiedzieć, czy jeszcze przychodzi – powiedział mężczyzna. W paczce była szczotka z wyrobionym drewnianym trzonkiem. Za zgodą właściciela Marta rozwinęła papier.
Pan Józef rozwoził kiedyś listy z ojcem Marty. Terier należał do sąsiadki, która codziennie wychodziła z psem na plac mniej więcej wtedy, gdy dwaj listonosze kończyli obchód. Józef przysiadał przy skrytce i wyczesywał mu futro.
Po śmierci sąsiadki nie wiedział, dokąd trafił pies. Dopiero z okna spostrzegł oklapnięte ucho. Schody były teraz dla niego za trudne, więc poprosił chłopaka z kiosku o zostawienie paczki.
Marta przykucnęła obok Józefa. – To może fotel bliżej drzwi? – zaproponowała. Przesunęli go razem o pół metra. Pies przez całą rozmowę nie zabrał łapy.
Odtąd podczas spaceru Marta czasem wpadała na dziesięć minut. W inne dni Józef machał im z okna. Paczka przestała być potrzebna. Szczotka została przy jego fotelu.
Opowiadanie fikcyjne. Ilustracja wygenerowana z pomocą AI.