Owczarek usiadł przed szewcem. Na wystawie stał jeden czerwony bucik
Przy nazwisku stała kwota i krzywe inicjały młodszego brata Agaty. Miał wtedy piętnaście lat. Cały miesiąc zamiatał zakład po lekcjach, żeby pies siostry dostał miękkie, szyte do miary osłony.
– A ten pojedynczy? – spytała. Szewc odwrócił go spodem do góry. Na podeszwie widać było pętlę z nici. To była pierwsza próba chłopaka. Uparł się, że nauczy się szyć, zanim odda zamówienie.
Agata zadzwoniła do brata. Przez chwilę słyszała tylko szum drogi, bo zjechał na parking. Potem zaśmiał się tak, jakby wciąż miał piętnaście lat. – Tylko nie oglądaj szwu od środka.
W niedzielę brat przyszedł do niej z córką. Pokazała jej na starej podeszwie każdy ślad igły. Borys podał dziewczynce łapę, choć nikt go o to nie prosił. Szewc pozwolił im zatrzymać bucik. Drugi nigdy nie powstał.
Opowiadanie fikcyjne. Ilustracja wygenerowana z pomocą AI.