Przejdź do treści

Ostatnie domino miało zupełnie gładki spód

Opowiadanie fikcyjne.

Nela układała domino z dziadkiem, odkąd sięgała nad stół. W pudełku zawsze było o jeden klocek za dużo. Gładki, bez oczek. Dziadek nie pozwalał go ani pomalować, ani wyrzucić.

Po dwudziestu latach zaproponował, żeby sama skończyła komplet. Podał jej ołówek, lecz zamiast kropek kazał narysować na klocku rzecz, którą najlepiej pamięta z tamtych wieczorów.

Nela narysowała lampę. Dziadek uniósł abażur i z kieszonki w podszewce wyjął jeszcze cztery gładkie klocki. Każdy był już z jednej strony pomalowany.

Na pierwszym babcia narysowała wyszczerbiony kubek. Na drugim tata Neli własną dłoń. Pozostałe wykonały dwie kuzynki. Każde z nich po latach poproszono o to samo, chociaż wszyscy myśleli, że przy stole grali wyłącznie o punkty.

Dziadek chciał zachować to, co każde dziecko z tego samego pokoju zabrało dla siebie. Nikt nie umiał już powiedzieć, kto wygrał najwięcej partii. Wszyscy rozpoznali jednak lampę z postrzępionym szwem.

Na rodzinny obiad Nela przyniosła małe drewniane pudełko na rysunki. Zostało jeszcze miejsce na szósty klocek. Odłożyli go dla jej córki, która na razie sięgała do stołu tylko czubkami palców.

Opowiadanie fikcyjne. Ilustracja wygenerowana z pomocą AI.

Zauważyłeś błąd lub chcesz uzupełnić ten materiał? Napisz do nas.