Na ślubie Oli ciotka szukała ojca panny młodej. Stał tuż obok z aparatem
Opowiadanie fikcyjne.
Tuż przed ślubem ciotka pochyliła się nad bukietem Oli i spytała, gdzie podziewa się jej ojciec. Ola wskazała mężczyznę w muszce. Pochylał się nad aparatem przy stole. Zdążył już sfotografować kwiaty i obrączki. Z nią samą nie miał jeszcze ani jednego wspólnego zdjęcia z tego dnia.
Ciotka znała go tylko z jednego starego zdjęcia. Broda zniknęła, przybyło mu siwych włosów. Dopiero kiedy się podniósł, zobaczyła, że ma ten sam co Ola zwyczaj wycierania dłoni w ubranie, kiedy się boi.
Po rozwodzie Paweł wyprowadził się z miasta. Najpierw dzwonił co sobotę, potem w urodziny, w końcu przysyłał kartki, na których z każdym rokiem mieściło się mniej słów. Gdy Ola znalazła jego nazwisko na stronie fotografa, zadzwoniła pod numer służbowy. Tak było jej łatwiej.
– Umowę podpisał jak każdy fotograf – powiedziała ciotce. – I obiecał, że nie będzie mnie dzisiaj za nic przepraszał. Na to mamy czas kiedy indziej.
Po ceremonii Paweł ustawił rodzinę przy oknie. Najpierw poprawił krawat zięciowi, potem trzy razy przeliczył osoby w kadrze. Ola znała tę sztuczkę. Kiedy była mała, on też zawsze chował się za aparatem, nawet na własne urodziny.
Podeszła, wyjęła mu aparat z ręki i pokazała ciotce, gdzie przycisnąć. Paweł stanął na samym brzegu grupy. – Tato, stąd cię utnie – powiedziała Ola. Zrobiła dla niego miejsce przy sobie.
Tydzień później oddał jej wszystkie odbitki. Na ostatniej widać było kawałek palca ciotki, przekrzywione okno i ich dwoje roześmianych, bo Paweł odruchowo chciał poprawić kadr. Właśnie to zdjęcie Ola zamówiła w dwóch egzemplarzach.
Film i ilustracja zostały przygotowane z pomocą AI.