Przejdź do treści

Kot wskoczył w światło projektora, a siostry dostrzegły krzesło na zdjęciu

Opowiadanie fikcyjne.

Siostry sortowały slajdy po tacie. Wszystko było opisane z urzędową dokładnością: lato w Krynicy, basen u cioci, niedzielny obiad. Tylko na jednej ramce ktoś napisał „miejsce dla Eli”. Ich mama miała na imię Teresa.

Kiedy na ścianie pojawiło się zdjęcie nakrytego stołu, rudy kot skoczył na przesuwający się jasny punkt. Rzutnik drgnął. Przy krawędzi obrazu ukazało się krzesło z pomalowaną na żółto nogą.

– Przecież ono wciąż stoi w piwnicy – zauważyła młodsza siostra. Pamiętały, że nikt nie mógł go zanieść na śmietnik. Mama zabraniała.

Na spodzie siedziska dużymi literami wypisano adres. Był odległy zaledwie o dwa przystanki. Mama zbladła, kiedy podały jej słuchawkę domofonu pod tamtymi drzwiami.

Ela była przyjaciółką mamy z czasów szkoły dla pielęgniarek. Kiedy obie miały po dwadzieścia lat, na zmianę zostawiały sobie miejsce przy stole i gorący obiad po nocnym dyżurze. Zdjęcie zrobił tata w dniu, w którym Ela wyjechała do pracy w innym mieście.

Po latach wróciła w tę okolicę. Wysłała kartkę z nowym adresem. Mama przepisała go na pierwszą rzecz, jaką miała pod ręką, i ciągle odkładała odwiedziny. Wstydziła się, że nie odpisała od razu.

W domofonie długo było słychać trzaski. Wreszcie obcy męski głos zawołał: „Babciu, ta od żółtego krzesła!”. Mama oparła się o mur i roześmiała. Nikt oprócz Eli nie nazywał jej w ten sposób.

Następny slajd zrobiły telefonem. Dwie starsze kobiety siedzą przy tym samym stole. Trzeci talerz, ustawiony na chwilę dla fotografki, zajmuje rudy kot. Ramkę siostry podpisały wspólnie.

Opowiadanie fikcyjne. Ilustracja wygenerowana z pomocą AI.

Zauważyłeś błąd lub chcesz uzupełnić ten materiał? Napisz do nas.