Gdy opróżnili mieszkanie, krawiec rozłożył na podłodze plan z materiału
Opowiadanie fikcyjne.
Do południa po mieszkaniu matki zostały tylko jasne prostokąty na ścianach. Marta zamknęła okna i już miała przekręcić klucz, gdy na progu stanął krawiec z parteru. Pod pachą niósł zwój szarego płótna.
Rozłożył go tam, gdzie stał stół. Niebieską nitką wyhaftowano na nim plan mieszkania. Nawet wnęka po dawnym piecu się zgadzała. Tylko jedne drzwi zszyto grubym czerwonym ściegiem.
Pan Henryk wyjął z kieszeni małe nożyczki. „Te powinna przeciąć pani” – powiedział.
Pod podwójną warstwą płótna tkwiły różnobarwne kawałki materiału. Marta rozpoznała zieloną sukienkę ze studniówki i pasiaste rękawy, które stale zsuwały jej się na dłonie. Skrawki tworzyły maleńką postać w każdym z pokoi.
Matka zaczęła wyszywać plan, gdy Marta wyjechała na studia. Krawiec pomagał jej tylko przy grubym materiale. Nad czerwonym ściegiem zostawiła puste miejsce. Chciała dostać kawałek czegoś, w czym córka przyjdzie w swoje następne urodziny. Nie zdążyła.
Marta zdjęła z torby zieloną wstążkę, z którą chodziła od lat. Pan Henryk nawlekł igłę. Usiedli na gołej podłodze i przez kwadrans spierali się, po której stronie dawniej otwierały się drzwi kuchenne. W końcu Marta wyszyła je otwarte.
Ilustracja do opowiadania wygenerowana z pomocą AI.