Dwie żołnierki i jedna świeczka na dworcowym torcie
Opowiadanie fikcyjne.
Kawałek tortu przejechał w pudełku cztery stacje. Żołnierki Lena i Dorota miały go wręczyć pani z kasy, która wiele lat temu kupiła Lenie bilet do szkoły. Kasa na małym dworcu od dawna była zamknięta.
Dyżurny wychylił głowę przez okno. Obejrzał krzywo wbity knot i nazwisko zapisane na wieczku. – A która z pań była tą dziewczynką z zielonym plecakiem?
Lena podniosła rękę. Nie wspomniała nikomu o kolorze plecaka. Tyle pamiętała z pierwszego dnia szkoły w nowym mieście, kiedy wydała ostatni grosz na zeszyty i zabrakło jej do biletu.
– Niech pani spojrzy niżej, pod ladę – powiedział dyżurny, otwierając im starą kasę. W płytkiej szufladzie leżało kilkanaście kopert. Na jednej zobaczyła własne imię.
W kopertach były drobne, które pracownicy stacji odkładali kiedyś dla dzieci w podobnej sytuacji. Nikt nie liczył zwrotów. Lena po miesiącu przyniosła swoje monety i napisany z namaszczeniem liścik. Kasjerka zachowała kopertę już po przekazaniu pieniędzy następnemu dziecku.
Dyżurny był jej mężem. Odeszła na emeryturę, a tego dnia obchodziła siedemdziesiąte urodziny. Połączył się z nią przez telefon. Na widok żołnierki kobieta spytała od razu, co stało się z zielonym plecakiem.
Lena przyznała, że przetarło mu się dno, ale z kieszeni mama uszyła piórnik. Zanim podała telefon Dorocie, obie kobiety płakały i obie obwiniały za to wiatr na peronie.
Tort zjedli po pracy u dyżurnego. Świeczkę zdmuchnęła solenizantka. Pusta koperta powędrowała do Leny, a ona nazajutrz włożyła do niej bilet z datą swojego pierwszego udanego odszukania pasażerki po samym kolorze plecaka.
Opowiadanie fikcyjne. Ilustracja wygenerowana z pomocą AI.