Chłopak czekał na ostatnim peronie. Pracownik stacji znalazł brakującego skoczka
Opowiadanie fikcyjne.
Kiedy ostatni pociąg odjechał, Andrzej znalazł pod ławką drewnianego konia. Jedno ucho było krótsze. Na peronie został nastolatek z kieszonkową szachownicą. Zamiast zabrać figurę, chłopak wyjął telefon.
„Czy mógłby pan stanąć przy zegarze?” Poprosił go o zdjęcie samej ręki ze skoczkiem. Zgodził się dopiero wtedy, gdy chłopak pokazał mu ekran.
Na ekranie starszy mężczyzna siedział przed identycznie ustawioną szachownicą. Brakowało jednej figury. Andrzej poznał jego zielony sweter.
Był to Stefan, dawny dyżurny ruchu. Przed laty wycinał figury dla dzieci pracowników stacji. Andrzej miał w domu wieżę zrobioną z nogi krzesła. Nigdy nie widział całego kompletu.
Wnuk próbował skończyć partię, którą dziadek przerwał przed przeprowadzką. Raz w tygodniu pokazywał mu kolejną figurę przez telefon. Skoczka zgubił w drodze do domu i wrócił go szukać. Stary zegar znaczył dla dziadka tyle samo co szachy.
Andrzej potrzymał figurę do zdjęcia. Potem ustawił telefon tak, żeby Stefan mógł obejrzeć pusty peron. „Kiedyś pod zegarem była ławka” – powiedział. Odwrócił aparat. Ławkę przeniesiono pod daszek. Siedzieli na niej z chłopakiem aż do końca partii.
Ilustracja do opowiadania wygenerowana z pomocą AI.