Kucharka rozstawiła dwanaście różnych filiżanek. Dawna uczennica wybrała tę z pękniętym uchem
Opowiadanie fikcyjne.
W szkolnej kuchni brakowało miejsca. Nowe kubki miały wreszcie zastąpić zbieraninę starych filiżanek. Zanim Ewelina oddała je na kiermasz, rozstawiła wszystkie na blacie i zrobiła zdjęcie do ogłoszenia.
Najpierw przyszła starsza pani w niebieskiej chuście. Bez wahania wybrała filiżankę z pękniętym uchem. „W tej najlepsza była kasza manna”. Ewelina spojrzała na obrzeże. Do małej filiżanki zmieściłyby się ledwie trzy łyżki.
Kobieta wyjęła z portmonetki zdjęcie. Na szkolnej ławie stało tych samych dwanaście naczyń. Przy żadnym nie było dziecka.
Zdjęcie zrobiono przed rozpoczęciem lekcji. Dzieci z najdalszych przysiółków zjawiały się godzinę wcześniej. Woźna gotowała im coś ciepłego w swoim garnku, a naczynia znosiła po jednym z domu. Każdy miał własne ucho, po którym łatwo było trafić do swojej porcji.
Pani w chuście jadała bardzo powoli. Woźna dawała jej małą filiżankę, żeby łatwiej było poprosić o dokładkę niż zostać ostatnią z pełną miską. Po latach pamiętała głównie to, że nigdy jej przy tym nie popędzano.
Ewelina zostawiła jedenaście filiżanek na kiermaszu z prośbą, by dawni uczniowie dopisali swoje wspomnienia. Dwunastą napełniła gościowi herbatą. Kaszę ugotowała następnego ranka w wielkim garnku. Dolewkę mógł dostać każdy.
Ilustracja do opowiadania wygenerowana z pomocą AI.