Przejdź do treści

Kot uparł się zostać na dachu samochodu. Mechaniczka dopiero wtedy spojrzała w górę

Opowiadanie fikcyjne.

Kiedy Gosia gasiła światło, czarny kot wskakiwał na dach auta stojącego pod ścianą. Miauczał raz. Potem patrzył na sufit warsztatu. Przez trzy dni podejrzewała myszy nad belką albo przeciek w rynnie.

Czwartego wieczoru zabrała ze sobą latarkę. Kot ani razu nie poruszył uszami. Śledził wzrokiem maleńką białą kreskę pod samym sufitem. Zmieniała położenie za każdym razem, gdy Gosia otwierała furtkę.

Przesunęła samochód o metr. Na wapiennej ścianie zaświeciło się coś, co miało kształt litery M.

W szybie po drugiej stronie ulicy odbijało się światło z ruchomej dekoracji. Emerytowany kinooperator ustawiał w oknie stare lusterko, aby jego żona mogła zobaczyć z łóżka rozkołysane światełko. Gosia chodziła do nich jako dziecko, jeszcze zanim warsztat należał do jej rodziny.

Kreska na suficie wcale nie była literą. To Gosia zapamiętała „M” z szyldu nieistniejącego kina. Na jego miejscu była teraz apteka. Naraz zapragnęła usłyszeć od kogoś, jak naprawdę nazywało się to kino w pierwszych latach.

Zapukała do sąsiadów z termosową herbatą. Stary operator potwierdził nazwę i pokazał jej bilety. Kot jeszcze długo zaglądał do warsztatu. Dla niego liczyła się wędrująca plamka. Dla Gosi już także ludzie po drugiej stronie światła.

Ilustracja do opowiadania wygenerowana z pomocą AI.

Zauważyłeś błąd lub chcesz uzupełnić ten materiał? Napisz do nas.