Przejdź do treści

Pod półmiskiem leżał niebieski ptaszek. Siostra od razu odsunęła talerz

Opowiadanie fikcyjne.

Od pogrzebu matki Irena i Wanda rozmawiały głównie o tym, kto zabierze szafę. Pierwszy wspólny obiad miał być prosty. Pierogi, śmietana, najmniejszy stół w kuchni. Żadnych pudeł z dokumentami.

Kiedy Irena podniosła półmisek, coś stuknęło o blat. Niebieski ceramiczny ptaszek miał jedno odłamane skrzydło. Wanda odsunęła od siebie talerz. „Przecież to przeze mnie go stłukłaś”.

Irena popatrzyła na siostrę. Przez czterdzieści lat znała zupełnie inną wersję tej historii.

Miała osiem lat, gdy ptaszek wypadł jej z ręki. Matka zbierała z podłogi kawałki, a Wanda całą winę wzięła na siebie. Starsza siostra zapamiętała natomiast, że to ona potrąciła Irenę łokciem. Każda dorastała w przekonaniu, że druga ją wtedy osłoniła.

Ptaszka do kuchni przyniosła córka Wandy. Znalazła go w puszce z napisem „do sklejenia” i wsunęła pod przechylający się półmisek, żeby przestał się kiwać. W puszce było też brakujące skrzydło.

Siostry długo próbowały dopasować odłamek, aż pierogi wystygły. Szafę ostatecznie dostała córka Wandy. Figurkę postawiły na kuchennym parapecie, skąd widać ją było z obu miejsc przy stole.

Ilustracja do opowiadania wygenerowana z pomocą AI.

Zauważyłeś błąd lub chcesz uzupełnić ten materiał? Napisz do nas.