Czerwony pionek nie należał do żadnego kompletu
Opowiadanie fikcyjne.
Franek przyszedł do klubu szachowego oddać komplet po dziadku. Klubowy kot strącił woreczek i wszystkie figury rozsypały się po podłodze. Ostatni potoczył się pod stół czerwony pionek. Do żadnej strony nie pasował.
Starsza kobieta przy oknie przestała ustawiać własne figury. – Sprawdź spód – powiedziała. – Jest tam kawałek gumki od myszki?
Na spodzie rzeczywiście tkwiła różowa gumka. Franek usłyszał, że dziadek zrobił ten pionek dla osoby, która musiała nauczyć się przegrywać bez wywracania całej planszy. Zarumienił się. Sam jako dziecko rzucił kiedyś wieżą.
Kobieta jednak podwinęła rękaw. Miała na przegubie mały tatuaż w kształcie czerwonego pionka.
To ona jako dziewczynka wywracała figury. Dziadek dał jej dodatkowy pionek do ściskania podczas namysłu. Gumkę dokleił po pierwszym turnieju, kiedy bezwiednie stukała drewnem o stół i irytowała przeciwnika.
Przy następnym spotkaniu sama poprosiła o dogrywkę. Z czasem zaczęła prowadzić w klubie zajęcia dla dzieci. Czerwony pionek przez wiele lat pożyczała każdemu, komu przegrana partia psuła resztę popołudnia.
Franek usiadł naprzeciwko niej. Pierwszą partię przegrał szybko. Oparł już palce na wieży, ale pod stołem poczuł na bucie miękką łapę. Kot, który rozwalił przed chwilą pół szachownicy, najspokojniej w świecie domagał się głaskania.
Zagrał drugą partię. Pionek został w klubie pod opieką starszej kobiety. Franek zabrał tylko numer telefonu i obietnicę rewanżu w następną niedzielę.
Opowiadanie fikcyjne. Ilustracja wygenerowana z pomocą AI.